De metafoor van de drie stenen

door B.·. Red.·.

Aqua, autonome Loge aan de stroom

O.·. Antwerpen Lithos CL

 

We hebben vandaag drie stenen verlegd.

De wereld om ons heen verandert constant. Het is een aloude wijsheid dat wanneer we steeds blijven denken wat altijd dachten, we zullen blijven doen wat we altijd deden, en we zullen krijgen wat we altijd hadden.

Soms zien we dat organisatiestructuren ons belemmeren om nieuwe richtingen uit te gaan, om als maçons nieuwe terreinen te exploreren. Soms is de belemmering van deze structuren zo groot dat we niet meer gemotiveerd zijn om te werken aan onze taak, namelijk om als moreel sturende mensen de profane wereld te helpen onze maatschappij te ontvoogden.

Wij willen verandering met respect voor iedere andere, eerlijke overtuiging.

Wij willen het eigen moreel filosofisch gedachtegoed laten primeren op soms belemmerende bureaucratische regels die fnuikend zijn voor ons nieuw denken.

Wij willen ons aligneren met geldende maatschappelijke tendensen. Daarom moeten wij deze eerste steen verplaatsen.

Een maçonnieke structuur die het meest fundamentele principe van de vrijmetselarij – met name: iedere maçon is gelijk – niet laat primeren, is niet meer conform aan het huidige maatschappelijk beeld waarin gelijkheid van iedere mens het basisstreven en de hoeksteen is.

Dit fundamentele basisprincipe moet zich weerspiegelen in onze hedendaagse vrijmetselarij.

Zoniet zullen we veranderen in een antiek stoffig clubje waar men enkel over inhoudsloze details van ritualen kan praten en over de goede oude tijd toen alleen nog maar ... en de dieren nog spraken.

Wij hebben de eerste steen opgetild.

De route die onze progressieve broeders en zusters hebben uitgetekend om tegemoet te komen aan deze nieuwe tendensen heeft een naam : Lithos Confederatie van Loges.

Veranderen is moeilijk, velen voelen zich geroepen om erover van gedachten te wisselen in de schoot van hun huidige werkplaats, binnen hun huidige obediëntie. Maar weinigen durven de moedige stap te zetten in het maagdelijk witte landschap van het onbekende.

Lithos wil op een vriendelijke manier de ervaren beperkingen van overkoepelende structuren wegwerken. We willen er met alle broeders en zusters van over de hele wereld naar streven om één te worden in alle verscheidenheid. Misschien kan Lithos een gemeenschappelijke noemer worden voor de aloude tellers. We zullen erover moeten waken om niet in dezelfde val te trappen die probeert op een directieve manier loges, broeders en zusters op te leggen hoe alles zou moeten verlopen. Het einde van zelfstandig denken. Het enige dat ons nog mag binden is de constante drang om uit elkaar te spatten.

 

Consensus, en een constante in vraagstelling van de ingeslagen wegen moeten er ons voor behoeden om dezelfde fouten te maken, zodat we fris en dynamisch kunnen blijven. Sclerose in het denken is het einde van het creatief, vooruitstrevend, grensverleggend denken. En is de voedingsbodem van de ‘grote gelijk’ discussies. Het is dit oubollige starre denken dat jonge progressieve profanen afschrikt om tot onze gemeenschap tot te treden. Zij vinden er hun weg niet in, kunnen grenzen niet verleggen en dit leidt tot absenteïsme. Bij de anderen tot incestueuze navelstaarderij.

De Aquavieten hebben hedenmiddag deze steen verlegd. Wij zijn er fier over dat we mee een keerpunt kunnen realiseren. We weten wat ons te wachten staat. We hebben ons als doel gesteld anders te gaan denken om daardoor andere dingen te gaan doen, om een mooiere wereld te krijgen. De steen is van graniet.

 

De tweede steen is zwaar van echte verantwoordelijkheid.

Wij Aquavieten kozen ervoor om vooral vrijmetselaar te zijn in het profane leven. Geen holle frasen in de bescherming van de tempel. Maar echte verantwoordelijkheid in daden. Eenieder zal in zijn eigen leefwereld, zowel in het gezin als in de werkomgeving een voorbeeldrol ambiëren, eigen aan ons vooruitstrevend denken.

Vrij van vooroordelen en fanatisme , liefdevol voor iedere medemens, luisterbereid, redelijk, open en tolerant. Maar anderzijds daadkrachtig en met zin voor leiderschap in de O zo noodzakelijke maatschappelijke verandering.

Van een maçon wordt niet verwacht dat hij of zij een tweederangsrol vervult in het maatschappelijk bestel, maar dat hij of zij zich duidelijk op het voorplan zal manifesteren om mee de nieuwe maatschappelijke koersen uit te zetten. Wij Aquavieten zijn ervan overtuigd dat we tot veel meer in staat zijn dan wat we vandaag doen. Daarom willen wij ons meer naar buiten, naar de profane wereld keren, eerder dan bezig te zijn met interne aangelegenheden. Wij willen binnen onze loge aandacht hebben voor de maçonnieke realisaties van de Aquavieten buiten de tempel. Wij willen onszelf afrekenen op ons echt mens-zijn. De waarde van de vrijmetselarij wordt gemeten aan de maatschappelijke realisaties die elke Aquaviet weet te realiseren. Wij tillen deze zware steen.

 

De broederketen, gevormd tijdens onze wekelijkse zittingen zal het baken zijn waaraan we onze realisaties zullen toetsen. Wij zullen voor onszel veeleisend zijn, maar stellen ons tot doel onze broeders en zusters te helpen bij de realisatie hun nobele doelen. Onze ambitie is groot en met liefde en volharding verpakt. Men zal binnen en buiten de maçonnerie van ons horen. Kijk uit. En vergezel ons op onze vaart of ondersteun ons in ons nobel doel. We hebben de tweede zware steen verlegd.

 

Waarom zouden we ons zo sterk engageren?

 

Omdat we willen voelen dat we maçon zijn. Omdat we willen voelen dat we tot veel in staat zijn. Wij willen kappen aan de derde steen en hem mooi inpassen in het gebouw der mensheid. Wij willen niet vechten, noch vluchten. We willen er zorg voor dragen dat elk nobel ideaal van elke broeder en zuster, van alle loges uit alle Oostens, gerealiseerd kan worden. Wij willen een voorbeeldrol opnemen en tonen dat het ook anders kan. Het zal ons een warm gevoel geven. Het zal ons een beter mens maken. Het zal ons motiveren om steeds meer te doen. We willen van onze werkplaats een haven maken die deze initiatieven aanmoedigt en waardeert.

 

Om jou gaat het, op jou komt het aan. Maar je moet er je goed bij voelen, en dat willen we koesteren

Deze derde steen is licht te verleggen, indien we echt willen:

initiatieven nemend, vooruitstrevend zijnd, durven anders zijn, nieuw denkend, stappend in het onbekende en wetend dat er steeds een broeder of zuster is die je zal ondersteunen in deze risicovolle reis. Het geheim van onze broederschap.

 

De derde steen is verlegd.

 

Achtbare Meester, Broeders en Zusters, op deze vaart willen we alleen een bemanning die mee in ons streven gelooft. Wij willen de ideeën en gedachten van elke maçon koesteren en ervoor helpen zorgen dat deze realiteit worden. Maçons overal ter wereld, deel met ons uw overtuiging zodat we het tot één geheel kunnen smeden. Pas dan zullen we het verschil kunnen maken en zullen we niet afglijden tot een folkloristische curiosa-groep voor de geschiedenisboeken.